Samenvatting

Geeft enige LV depressie, maar door toename van HF blijft de cardiac output nagenoeg gelijk (via baroreflexen carotiden)
Geeft ook een mild beta-adrenerg effect waardoor de skeletale bloedflow toeneemt en de systemische vaatweerstand en tensie dalen
NB Een snelle verhoging van de isofluraan spiegel geeft juist een tijdelijke verhoogde nor spiegel met toename HF en tensie
Isofluraan geeft enige coronaire vasodilatatie, maar wel duidelijk minder dan NTG en adenosine. Het theoretische risico op het hierbij ontstaan van 'coronary steal' blijkt in de praktijk mee te vallen
Geen associatie met ritmestoornissen

Isofluraan geeft een vergelijkbare respiratoire depressie met andere dampvormige anesthetica.
De tachypnoe die daarbij ontstaat is wel minder uitgesproken
Deze combinatie geeft echter een nog verdere afname van AMV
Isofluraan geeft al afname van de reactie op hypoxie en hypercapnie vanaf 0.1 MAC
Vanwege de irritatie van de bovenste luchtwegen die isofluraan geeft, is het niet geschikt voor inductie
Desalniettemin is isofluraan een goede bronchodilatator (wel wat minder dan halothaan)

Bij dosering > 1 MAC stijgen CBF en ICP (hoewel wel wat minder dan bij halothaan)
De ICP reageert wel op hyperventilatie, waarbij je de hyperventilatie (in tegenstelling tot bij halothaan) ook kunt starten na de start van de toediening van isofluraan
Geeft een daling van het cerebrale metabole O₂ verbruik
Dosering vanaf 2 MAC ook geassocieerd met burst suppressie op het EEG danwel een iso-elektrisch EEG

De hepatische bloedflow daalt iets, maar de hepatische oxygenatie is beter dan bij halothaan
Isofluraan wordt in de lever minimaal gemetaboliseerd tot trifluoroacetic acid. De serum fluor spiegel kan stijgen (met name bij langere toediening). Dit geeft meestal geen problemen (bijv. nefortoxiciteit) en bij kortdurende toediening blijft de spiegel meestal < 5 µmol/l

Isofluraan